نورو پاتي ديابتي يكي از عوارض شايع بيماري ديابت است كه در 50 % مبتلايان ديده مي شود. اين اختلال
يك يافته زودرس مي باشد. ،ΙΙ عارضه اي ديررس و بر عكس در افراد ديابتي نوع ،Ι در بيماران ديابتي نوع
تقسيم بندي اوليه نوروپاتي ديابتي شامل نوروپاتي حسي- حركتي و اتونوم مي باشد. بيماران ممكن است
فقط يك نوع و يا هر سه نوع از نوروپاتي را نشان دهند. نوروپاتي قرينه ديستال شايع ترين نوروپاتي است.
نوروپاتي ديابتي ميتواند به صورت اختلال حركتي، ايسكمي قلبي پنهان، افت فشار خون وضعيتي، اختلال
وازوموتور، افزايش تعريق، اختلال عملكرد مثانه و اختلالات جنسي ظهور يابد. كنترل دقيق قند خون و
مراقبت روزانه پاها، كليد اصلي پيشگيري از مشكلات نوروپاتي ديابتي است.
نوروپاتي با
ايجاد بی حسي در پا و اختلال در درك حس عمقي، پا را در معرض
ايجاد زخم قرار میدهد. زيرا با ايجاد بی حسي و نقص در درك حس
عمقي وزن و بار اضافي و نامناسب به پاها تحميل مي شود و زخم در
مناطقي كه دقيقاً نقطه انتقال فشار هستند ايجاد مي شود. به نظر
مي رسد عوامل خطر آترواسكلروز پيشرفت نور وپاتي ديابتي را تسريع
مي كنند. يكي از انواع نوروپاتی ديابتي مونو نوروپاتي است كه با
پر فشاري خون، هيپرليپيدمي و مصرف سيگار در ارتباط است. در
مطالعه اي كه در مركز تحقيقات غدد و متابوليسم دانشگاه علوم
پزشكي تهران انجام گرفت، بين سن، جنس، ميزان كنترل ديابت و
مدت ابتلا به ديابت با نوروپاتي، ارتباط وجود داشت و هر چند در
بسياري از موارد نمي توان از نوروپاتي ديابتي پيشگيري كرد، اما امكان
آن وجود دارد كه با يك برخورد مناسب پيشگيرانه و درماني و نيز
آموزش و اطلاع رساني كافي به بيماران به نحو قابل ملاحظ هاي اين
عوارض را كاهش داد. تقسيم بندي نوروپاتي ديابتي شامل نوروپاتي
حسي- حركتي و نوروپاتي اتونوم ميباشد
